“Er zijn nog maar weinig plekken op aarde waar de natuur volledig de hoofdrol speelt. Maar uit eigen ervaring kan ik zeggen: in Mongolië bestaat die plek nog. In juni heb ik een reis gemaakt onder leiding van onze lokale agent vanaf Ulaanbataar naar de regio Bayan Ulgii en Tsambagarav.
Voor vertrek stelde ik me eindeloze grassteppen, ruige bergketens en kristalheldere meren voor. Het land van Djengis Khan, waar ooit een van de grootste wereldrijken uit de geschiedenis ontstond.
Toch begon mijn reis heel anders dan verwacht. Ulaanbaatar bleek een moderne miljoenenstad, compleet met luxe vijfsterrenhotels, stijlvolle restaurants en levendige pleinen. Mijn verblijf in het Shangri-La Hotel was bijzonder aangenaam en de Mongoolse gastvrijheid voelde direct oprecht en warm.
Tijdens een avondwandeling met mijn gids veranderde het straatbeeld plotseling. Aan de rand van de stad strekte zich een enorme wijk uit met traditionele gers, de ronde vilten nomadententen. Op dat moment besefte ik: ik ben écht in Mongolië.
De trots van de eagle hunters
Speciaal voor ons gezelschap was een kleinschalig eagle hunter-festival georganiseerd. Normaal gesproken vindt dit spectaculaire evenement alleen plaats in september en oktober.
Het hoogtepunt? De ontmoeting met de vijftienjarige Aymulder, een trotse eagle huntress van de derde generatie. Al sinds haar zesde leert zij de eeuwenoude kunst van de adelaarsjacht. Met zichtbaar plezier liet ze zien hoe indrukwekkend de band tussen mens en roofvogel kan zijn.
Ook ontmoette ik de drievoudig kampioen van het Golden Eagle Festival. Een bijzondere kennismaking met een eeuwenoude traditie die nog altijd springlevend is.
Naar het einde van de wereld
De volgende ochtend vloog ik in anderhalf uur naar Ulgii. Al vanuit de lucht zag ik de eindeloosheid van de steppen, de ruige bergen en meren. Hier ben ik voor gekomen!
Na de landing volgde een avontuurlijke rit van ruim twee uur in een 4WD. Hoe verder we reden, hoe leger de wereld leek te worden. Geen dorpen, geen wegen, geen tankstations. Alleen natuur. Alsof de moderne wereld langzaam achter de horizon verdween.
In de verte verschenen uiteindelijk enkele witte stippen aan de oever van een immens meer, met op de achtergrond indrukwekkende bergtoppen. Dat bleek ons gerkamp te zijn voor de komende nachten.
Yakthee? Liever nog even niet
Nou houd ik best van comfort en enige luxe en was wat bezorgd over de mogelijke ontberingen die ons te wachten stonden.
Die zorgen verdwenen vrijwel direct. Bij aankomst werden we hartelijk ontvangen met... yakthee.
"Yak?" dacht ik. Dat klinkt als een smaak waar ik even aan moet wennen. De dame die ons ontving begon te lachen.
"Not for now," zei ze glimlachend.
Opgelucht antwoordde ik: "No, not for now."
Even later stonden er gewoon koffie en water voor ons klaar.
Onze privéger bleek verrassend ruim en sfeervol ingericht, voorzien van een mobiele privétoilet en een knusse houtkachel. Elektriciteit was beschikbaar van 10.00 tot 22.00 uur. Daarna namen de sterren én de houtkachel het over.
Een klein ommetje...
Toen we het kamp naderden, leek het alsof het direct aan het meer lag. Een ideale plek voor een korte wandeling vóór het diner, dacht ik.
Dat "kleine ommetje" bleek uiteindelijk een wandeling van ruim 4,5 kilometer enkele reis te zijn.
Door de enorme schaal van het landschap verloor ik volledig mijn gevoel voor afstand. Alles leek dichtbij, terwijl het in werkelijkheid veel verder lag. Achteraf was het een van de mooiste wandelingen van de reis. De stilte, het licht en de eindeloze ruimte maakten diepe indruk.
Een miljard sterren
Op de tweede avond zette de staf vlak voor zonsondergang een rij stoelen buiten. De generator was inmiddels uitgeschakeld. Langzaam maakte het laatste daglicht plaats voor volledige duisternis.
En toen gebeurde het.
Steeds meer sterren verschenen aan de hemel. Honderden. Duizenden. Uiteindelijk leek de hele hemel ermee gevuld. Zonder kunstlicht, zonder geluid en zonder afleiding ontvouwde zich een sterrenhemel zoals ik die nog nooit had gezien.
We zaten allemaal zwijgend naast elkaar, met ons hoofd naar boven gericht. Niemand zei iets. Dat was ook niet nodig.
Pas toen de kou ons dwong naar binnen te gaan, verlieten we onze plek.
In de warme ger brandde de houtkachel. Met een kop thee in mijn handen liet ik de avond nog eens op me inwerken. Zelden heb ik zo diep en zo rustig geslapen.”
Mongolië laat u klein voelen
Mongolië is geen bestemming voor wie alleen hoogtepunten wil afvinken. Het is een land dat u laat vertragen, verwonderen en opnieuw laat ontdekken hoe indrukwekkend stilte kan zijn.
Bent u op zoek naar een reis die u nog jarenlang bijblijft? Dan is Mongolië misschien wel een van de laatste plekken op aarde waar u dat gevoel werkelijk zult vinden. En geloof me: geen enkel vijfsterrenhotel kan op tegen een nacht onder een miljard sterren.
Sonja Westerveld, reisspecialist Azië
Geïnspireerd geraakt door Mongolië?
Onze reisspecialist maakte deze reis tijdens onze 8-daagse voorbeeldreis door West-Mongolië. Benieuwd welke mogelijkheden er zijn? Neem contact met ons op voor een reisvoorstel op maat.